Sözlük maddesi
İmece
Köy işlerinin köylülerin birlikte ve karşılıksız çalışmasıyla yapılması; Köy Kanunu'nun 15. maddesinde de geçer.
İmece, bir işin köylülerin el birliğiyle, karşılık beklemeden yapılmasıdır. Kavram hem gelenekte hem de mevzuatta yer alır: 442 sayılı Köy Kanunu'nun "İmece ve köy parası" başlıklı üçüncü faslı, 15. maddede köy işlerinin birçoğunun bütün köylünün birleşmesiyle imece ile yapılacağını söyler.
Kanunun 13. maddesi köylünün zorunlu işlerini sayar; köy yolunun, çeşmenin ve köy içi yollarının yapımı ve bakımı gibi işler bu listededir. 14. madde ise köylünün isteğine bağlı işleri düzenler. Bu işlerin bir bölümü imece ile, bir bölümü köy parasıyla görülür; para gerektiğinde ihtiyar meclisi salmaya başvurabilir.
Günlük dilde imece; harman, ev yapımı, kış hazırlığı ya da düğün hazırlığı gibi işlerde komşuların sırayla birbirine yardım etmesini de anlatır. Köyümüz'ün rehberlerinde imecenin yöresel örnekleri kaynaklarıyla anlatılır.